 |
 |
Licznik odwiedzin:
N A M I B I A
Republika Namibii - większa niż Francja i Anglia razem wzięte (obszar: 824 116 km²), o niewielkim zaludnieniu wynoszącym zaledwie 2 mln ludzi.
Królestwo wszelkiego rodzaju pustyń, gdzie woda bywa tylko kilka dni w roku, a czasami raz na wiele lat. Królestwo pustyń pełnych życia i tajemnic. Namibia zwiedzana od Caprivi Strip na południe, pozwoli wolno przenikać ze świata wodospadów, rzecznych rozlewisk do półpustynnych aż wreszcie pustynnych terenów.
Z nad Wodospadów Popa wiedzie malownicza droga do Etosha National Park. Słonie, lwy, oryxy, zebry, żyrafy,
błękitne gnu i wiele innych gatunków żyje na równinach Etoshy. Łatwo wypatrzyć je przy wodopojach.
Na Północy Namibii żyje plemię Himba, trwające niezmiennie w swej tradycji od setek lat.
Pięknie pomalowane ochrą kobiety, dumni wojownicy zatrzymali dla siebie czas by żyć zgodnie z prawami natury.
Kraina ludzi Damara wydaje się skalistą pustynią pozbawioną życia, jednak i tu pośród skamieniałych lasów żyją lwy,
słonie, białe nosorożce przystosowane do pozbawionego wody wiecznego królestwa kamieni oraz "czyniąca cuda" welwitschja
- roślina, której wiek sięga czasami 2000 lat!
Damaraland stanowi naturalną bramę do
Wybrzeża Szkieletów, spowitego permanentną mgłą, miejsca gdzie spotykają się pustynne, gorące wydmy z zimnymi wodami Atlantyku.
Liczne wraki spoczywające na piaskach wybrzeża dowodzą jak złudne były nadzieje marynarzy błądzących niezwykle blisko brzegu, wśród niebywałych mgieł Wybrzeża Szkieletów. Kolonia fok na Przylądku Krzyży zupełnie nie przypomina Afryki.
Pustynia Namib, bez wątpienia jest najpiękniejszą piaszczystą pustynią na świecie, ze słynnymi gigantycznymi rudymi wydmammi wzdłuz doliny Soussusvlei.
Kolmanskop - miasto widmo. 100 lat temu eldorado poszukiwaczy diamentów - dziś zapomniane przez ludzi i Boga, pochłonięte przez pustynię.
I wreście na samym południu giganyczny, drugi na świecie, górski kanion Fish River Canyon, jeden z cudów natury.
Przenieś się szybko do :
FILM - SOUSSUSVLEI
ETOSHA NATIONAL PARK
HERERO & HIMBA
FILM - W WIOSCE HIMBA
DAMARALAND
FISH RIVER CANYON
PUSTYNIA NAMIB
|
Pustynia Namib położona jest głównie w Namibii, w południowo -zachodniej Afryce na wybrzeżu Atlantyku.
Rozpoczyna się na terenie Angoli i rozciąga wzdłuż całego wybrzeża Namibii, tj. od ujścia rzeki Kunene na granicy z Angolą na północy po ujście rzeki Oranje na południu, na granicy z RPA.
Namib w języku nama oznacza "olbrzymi", a w innym tłumaczeniu "miejsce gdzie nic nie ma". Od tego słowa pochodzi nazwa Namibii.
Długość pustyni: ok. 1300 km; Szerokość pustyni: od 50 do 160 km; Powierzchnia pustyni: ok. 130 000 km²; Południowa część ma charakter piaszczystej równiny z przemieszczającymi się półksiężycowatymi, prostymi lub gwiaździstymi wydmami. Piasek w pobliżu wybrzeża jest żółty, zaś w głębi lądu przybiera odcień rudy a czasem ciemnoczerwony. Łańcuchy wydm osiągają wysokość do 350 m oraz długość do 50 km. Najwyższe wydmy znajdują się w środkowej części pustyni koło Soussusviei i uważane są za najwyższe na świecie. Temperatura piasku osiąga często ponad 80°C, a temperatura powietrza dochodzi do 60°C. Niekontrolowane przebywanie tam, zagraża życiu. Widoczne na poniższym zdjęciu (powiększ - foto NASA) języki pisku, są w praktyce tymi gigantycznymi, ponad 300 metrowymi górami gorącego piachu.
Pustynię Namib uznaje się za najstarszą na świecie, ma ona 80 mln lat, wchodzi w skład Parku Narodowego Namib-Naukluft. Jest to jeden z najbardziej ubogich w opady terenów na świecie. Rocznie opady wynoszą zaledwie 10 do 14 mm. Zwykle występują tylko raz na kilka lat i tylko w ciągu kilku dni. WYBRZEŻE SZKIELETÓW Część północna pustyni to skalista wyżyna, dochodząca na zachodzie do oceanu. Ten rejon nosi nazwę Wybrzeża Szkieletów i jest chroniony jako park narodowy. Bardzo zimny antarktyczny Prąd Benguelski na Atlantyku silnie ochładza powietrze nad oceanem, które zderza sie z dibelsko rozgrzanymi masami powietrza nad pustynią. Powoduje to wytrącanie się wilgoci i powstawanie mgły. Dociera ona do pustyni Namib sięgając na sześćdziesiąt kilometrów w głąb lądu i niesie wilgoć, która pozwala przeżyć tutejszej faunie i florze. Liczne wraki spoczywające na piaskach wybrzeża dowodzą jak złudne były nadzieje marynarzy błądzących niezwykle blisko brzegu, wśród niebywałych sztormów i mgieł Wybrzeża Szkieletów.
Wybrzeże Szkieletów jest usiane wręgami rozbitych okrętów, które zabłądziły w gęstej mgle. Ginęły tu bez wieści nie tylko małe jednostki. W 1976 roku rozbił się tutaj olbrzymi trawler rybacki z RPA, Suiderkus. Szkielety rybaków znaleziono dopiero kilka lat później. Smutne losy związane są także ze statkiem Dunedin Star, osiadłym w miejscu pod nazwą Angra Fria w 1942 roku ze 106 osobami na pokładzie. Niewielka grupa pasażerów ruszyła na pustynię i wkrótce ślad po nich zaginął. Inni czekali na statku licząc na pomoc z morza. Sygnał SOS odebrały trzy przepływające w pobliżu jednostki, jednak sztorm uniemożliwił prowadzenie akcji. Dwa statki wycofały się z operacji ratowniczej, trzeci Sir Charles Elliot utknął na mieliźnie 350 metrów od brzegu. jest to 40 kilometrowej szerokości pas wybrzeża ciągnący się od rzeki Kunene na granicy z Angolą do rzeki Ugap, której sezonowe wody wpływają do morza jakieś 500 km na południe. |
|
|
|
|
|
|
WYDMY SOUSSUSVLEI Relacja z wyprawy:
|
Przenieś się szybko do: WSCHÓD SŁOŃCA NAD SOUSSUSVLEI
(Swoją opinię o filmie możesz umieścić w komentarzach na Vimeo - wystarczy kliknąć w logo Vimeo na ekranie).  
ŻYCIE NA PUSTYNI Na Pustyni występuje wiele endemicznych gatunków zwierząt i roślin. Przyczyną tego jest izolacja i wiek pustyni. Namib jest pustynią od milionów lat, a zatem trwająca tyle lat susza czyniła ją zawsze niedostępną z zewnątrz, tworząc trwały niezmienny świat, w którym wykształciła się bardzo wyspecjalizowana fauna i flora. Na tej prastarej pustyni rośnie ponad 50 gatunków krzewów, traw i porostów występujących jedynie na tym obszarze. Niewielkie krzewy potrafią wypuszczać korzenie o trzydziesto metrowej długości. Na takie głębokości, gdzie piasek nigdy do końca nie wysycha. Nie zarośnięte są tylko ruchome piaszczyste wydmy. Opiszę pokrótce najciekawsze przykłady tego niezwykłego świata roślin. |
|
|
Welwitschia Mirabilis (po polsku: welwiczja przedziwna) to endemit występujący wyłącznie na pustyni Namib - jest jedną z najdłużej żyjących roślin świata (nawet powyżej 1500 lat). Uważana za cud natury. Niezwykła roślina w formie skarłowaciałego drzewa. Liście wchłaniają wilgoć mgieł, co pozwala jej funkcjonować w skrajnie suchym klimacie. Pień gruby i krótki, w większości schowany pod ziemią, osiąga do 50 cm wysokości i 120 cm średnicy. Z pnia, już na powierzchni, wyrastają tylko dwa skórzaste liście o wstęgowym kształcie i długości do 3 metrów. Pękają na podłużne pasy. Nigdy nie zrzuca liści. Welwitschia rośnie bardzo wolno i jest doskonale przystosowana do warunków pustynnych. Dojrzałe nasiona szyszek żeńskich roznoszone przez wiatr, zachowują żywotność co najmniej 2000 lat. Nazwa Welwitschia upamiętnia austriackiego botanika Friedricha Welwitscha (1806-1872), który dokonał jej odkrycia w 1859 roku, na pustyni Namib. |
|
|
|
|
|
Kokerboom, drzewo kołczanowe (Aloe Dichotoma Masson) - jeden z najwyższych gatunków należący do rodziny aloesowatych. Rośnie w południowej Afryce, na północnym zachodzie RPA oraz w Namibii. Wiecznie zielone drzewo osiąga wysokość 9 m. Gałęzie są gładkie, pokryte cienką warstwą białawego pudru, odbijającego część promieni słonecznych. Kora na pniu tworzy charakterystyczne złotobrązowe łuski o bardzo ostrych krawędziach. Po wydrążeniu miękkich środków pni, buszmeni przechowują w nich wodę, mięso i warzywa. Drzewa te nazywają Chojo. Nazwa "drzewo kołczanowe" (ang. quiver tree) wzięła się stąd, że jego gałęzie używane są przez buszmenów do sporządzania kołczanów. Polega to na wydrążeniu gałęzi w środku (miąższ kokerboomów jest miękki) i zabezpieczeniu jednego końca skórą. |
|
|
|
|
|
|
KOLMANSKOP Miasto duchów Pod takim szyldem występuje najczęściej w przewodnikach Kolmanskop (także jako Kolmannskuppe, Kolmanskuppe). Wymarłe miasto w zachodniej Namibii, leżące w głębi pustyni, na wschód od portu Lüderitz. Powstało nagle, po odkryciu, że bezwartościowe piaski pustyni kryją w sobie diamenty. W 1908 wybuchła tu nagle, z prędkością pożaru, diamentowa gorączka. Ludzie rzucili się na pustynię Namib z nadzieją, że dopisze im szczęście. Zasiedlali ją błyskawicznie górnicy z pobliskich kopalnii, przyjezdni z głębi Afryki i całego świata. W ciągu dwóch lat powstało tu miasto, wraz z kasynem, szkołą, szpitalem. Posiadało elektrownię, ekskluzywne budynki mieszkalne, sklepy, masarnię, a nawet wytwórnię wody sodowej i lodu. Kolmanskop połączono z Lüderitz linią kolejową (patrz obrazek powyżej). Wszystko to błyskawicznie wyrosło w jałowej piaszczystej pustyni. "Diamond-bearing" - żwir zawierający drogocenne kamienie był pozyskiwany w okolicy, następnie płukany w ogromnych maszynach. Przeciętnie, 10 ton piasku zawierało tylko 1 do 2 karatów diamentów. Ponad 1000 kg diamentów zostało tu wydobyte przed pierwszą wojną światową. Jednak ilość wydobywanych kamieniami szybko zmniejszała się. Ponadto, znacznie większe okazy znajdowane były, na południu, w pobliżu ujścia Orange River. Z upływem lat okolica wymierała, a Kolmanskop stawało się miastem duchów. Ostatecznie opuszczone zostało w roku 1956. Dzisiaj, choć to bardzo malownicze i spektakularne miejsce, zwiedzanie dozwolone jest wyłącznie za specjalnym zezwoleniem. W pobliżu Kolmanskop wybudowano nowe instalacje, bardziej efektywnego pozyskiwania diamentów z pustynnego piachu. Kolmanskop i Elisabeth Bay znajdują się w ściśle strzeżonej strefie diamentowej. Szukanie i wynoszenie poza strefę jakichkolwiek minerałów jest bardzo surowo karane. |
|
Swoją opinię o filmie możesz umieścić w komentarzach na |
|
|
Przenieś się szybko do:
ETOSHA NATIONAL PARK |
|
 ETOSHA. Ogroną część parku pokrywa płaskodenna niecka Etosha Pan, okresowo zmieniająca się w gigantyczne, płytkie jezioro. Park Narodowy Etosha - największy w Namibii. Jeden z największych parków narodowych na świecie. Zajmuje powierzchnię 22 270 km². Został ustanowiony jako rezerwat zwierząt, przez niemieckiego gubernatora von Lindenquist´a w roku 1907. Sercem parku jest Etosha Pan - gigantyczna rozległa, pozbawiona roślinności, idealnie płaska, bezodpływowa niecka o powierzchni 48 000 km² (160 x 30 km). Panuje tam stale morderczy upał. Spękana, ziemia pokryta jest łuskami wyschniętego błota. Świadczy to o okresowych, silnych opadach. Wtedy woda zalewa dno tej płaskiej patelni, tworząc gigantyczne jezioro. Jezioro szybko wysycha pozostawiając po sobie martwe solnisko. Na wielu mapach Etoscha Pan zaznaczana jest kolorem niebieskim, informując w ten sposób, że jest to okresowy zbiornik wodny. W parku znajdują się trzy turystyczne obozy: Okaukuejo, Halali, i Namutomi. |
|
|
|
|
|
W faunie parku charakterystyczne są zwierzęta kopytne, m.in.: impala, oryks, springbok, bawolec, antylopa końska, eland, kudu wielkie, gnu pręgowane i zebra hartmanna. Żyją tu również słoń afrykański, nosorożec czarny i żyrafa; drapieżniki: lew, lampart, gepard, hiena cętkowana i szakal czaprakowy. Spośród ponad 340 gatunków ptaków na uwagę zasługują: czerwonak, flaming mały, pelikan różowy, toko i tymal smagły. Park ten zamieszkuje też ok. 110 gatunków gadów, 16 gatunków płazów i jeden gatunek ryby słodkowodnej. |
|
|
Liczne spotkania ze zwierzętami to rzecz naturalna w parku. Niektóre niezwykle ciekawe, unikalne lub śmieszne. Poniżej fotografia ze spotkania z lwami na głównej, mocno uczęszczanej drodze. Scenka przypomniała nam polskie realia z rolniczych blokad dróg. Spokojne oczekiwanie około 30 minut pozwoliło na zrobienie wielu fotografii. Opowieści o spotkaniach ze zwierzętami parku można ciągnąć w nieskończoność. Ale nie będą one zapewne inne niż tysiące opisów i zdjęć, które można znaleźć w sieci. Wolę pozostawić na tej stronie relacje z miejsc i zdarzeń mniej znanych, ale bardziej interesujących.
|
 Przenieś się szybko do:
HERERO & HIMBA |
|
| Na północny zachód od Etosha National Park, leży kraina o nazwie Kaokoland. Kraina pasterzy Himba. Herero to stara nazwa plemienna. Nazwa Himba pojawiła się około 1870 roku. Był to czas gdy pasterzy Herero w Kaokoland regularnie atakował lud Nama. Zmuszeni byli przeprawić się przez rzekę Kunene i szukać schronienia w Angoli. Zwrócili się do plemienia buszmeńskiego Ngambwe z prośbą o odstąpienie pastwisk. Od tamtej pory nazywano ich ovaHimba, co w wolnym tłumaczeniu znaczy "lud żebraczy". W 1920 r. Himba powrócili na swoje dawne ziemie. Przez pół wieku zesłania, drogi starej kultury rozeszły się całkowicie z pozostałymi Herero, którzy w międzyczasie poddali się mocno wpływom kolonizatorów niemieckich. Przejęli od nich zwyczaje: począwszy od rolnictwa osiadłego po fasony ubiorów. |
|
| Na początku XX w. Himba razem z Herero stali się ofiarami eksterminacyjnej polityki prowadzonej przez niemieckie władze kolonialne. Himba byli bliscy wyginięcia. W latach 80 XX wieku, długotrwała susza doprowadziła do redukcji stad bydła o 90%. Jednakże udało im się ostatecznie przetrwać. Dzisiaj w stolicy Koakolandu małym misteczku (raczej średniej wielkości wiosce) Opuwo, obie grupy etniczne przechadzają się obok siebie. Jakże odmienne od strojnych Herero, są spotykane na tej samej drodze postacie półnagich ludzi Himba. Himba przybywają tu z odległych wiosek, ukrytych w buszu. Opuwo jest tylko miejscem aprowizacji i wymiany dóbr. Zachwycający jest wygląd rdzawych ciał pokrytych tylko ochrą i skórami antylop. Aby znaleźć się w wiosce ludzi Himba, trzeba dobrze znać teren i uzyskać każdorazowo ich zgodę na wejście. Jutro rano ruszamy .... | |
|
|
W WIOSCE PLEMIENIA HIMBA Relacja z wyprawy:
|
|
|
|
|
Przenieś się szybko do:
DAMARALANDKto nie był w Damaralandzie ten nigdy nie widział prawdziwej Afryki. Tak o tym regionie piszą w swoich notatkach i przewodnikach prawdziwi podróżnicy. Co wieczór ochra odbija się czerwienią skał tajemniczego Damaralandu. Położona w północno-zachodniej części Namibii kraina zwana jest Królestwem Płonących Gór i Kamieni. Damaraland to ogromne, pustynne tereny pokryte zastygłą przed milionami lat lawą, prawie zupełnie pozbawione wody. A jednak i tu zwierzęta przystosowały się do trudnych warunków w wyschniętych korytach rzek. Żyją tu niezwykłe pustynne słonie oraz lwy płowe, które stanowią bardzo realne zagrożenie dla mieszkańców pustyni, ludzi z plemienia Damara. Skamieniały las, księżycowe przestrzenie, naskalne malowidła z przed tysięcy lat, a na koniec dnia zupełnie nienaturalny, płonący krajobraz Damaralandu, zapierają dech w piersiach.
|
|
|
W tym rejonie znajdują się ponadto: masyw Brandberg (najwyższy szczyt Namibii), Twyfelfontein - wspaniałe formacje skalne z tysiącami prehistorycznych rysunków naskalnych, góra Spitzkoppe, The Petrified Forest (skamieniały las)- którego wiek szacowany jest na milion lat.
|
|
|
Przenieś się szybko do:
FISH RIVER CANYON |
|
|
|
D rugi pod wzgledem wielkości kanion świata (po słynnym Wielkim Kanionie Kolorado). Jego długość wynosi 160 km (100 miles), a średnia szerokość aż 27 km. Bez względu na jego parametry, jest po prostu absolutnie piękny. Widok z jego krawędzi należy do najwspanialszych. Dochodzi się do takich miejsc z ogromnego płaskowyżu. I właściwie nic albo niewiele, zapowiada tak gigantyczną panoramę. Stajemy nagle nad 500 metrową przepaścią by w dole zobaczyć gigantyczny, bardzo kolorowy wąwóz skalny.
|
|
Przenieś się szybko do: |
|
